تسلیم! همین اولش بگم که انتظارم از دعوت بیشتر از این فیلمی بود که داره اکران میشه، اما در عین حال دعوت رو فیلم بدی نمی دونم که هیچ، به نظرم فیلم خوبیه. چرا؟
وقتی شما میخواهید درباره یک مشکل و یا مسئله جهانی مثل سقط جنین فیلم بسازید باید ظرفیت و سطح دانش اجتماعی عمومی کشور نمایش دهنده فیلم رو هم در نظر بگیرید. مسلماً فیلم دعوت به هیچ وجه توان مقابله با فیلمی نظیر 4 ماه و سه هفته و دو روز را ندارد. مخاطب آن فیلم با مخاطب این فیلم فرق دارد، شاید آن فیلم به شدت به دل نسلی از طرفداران سینما در ایران بنشیند ولی نمی توان پیام آن را با پیام فیلم دعوت برای جامعه ایرانی یکسان دانست. کمی پیچیده شد!. ببینید در فیلم رومانیایی مذکور صورت مسئله برای جامعه جهانی روشن است و نویسنده و کارگردان با فرض این مسئله قدم به جلو گذاشته و گوشه ای از رنجها و تاریکیهای مسئله را نشان داده اند اما حاتمی کیا در دعوت تازه در قدم اول است و قصد دارد صورت مسئله را برای مخاطب ایرانی روشن سازد. برای این کار اولین مرحله تقابل با مسئله سقط جنین را مطرح کرده است ، یعنی مرحله شناخت مسئله. یعنی اساساً مواردی که زمینه ساز بروز مشکل است. برای این کار با کمک چیستا یثربی چند Case Study را مطرح کرده اند:
1- حالتی که مرد بچه می خواهد و زنش نمی خواهد و مرد اجباراً بر سر همسر خود کلاه می گذارد
2- حالتی که زن و مرد روستایی اساساً اطلاعات زیادی در مورد روشهای تنظیم خانواده ندارند
3- حالتی که یائسگی بصورت غیر نرمال دیرتر از موعد اتفاق می افتد
4- حالتی که مشکلات خانوادگی باعث تغییر در تصمیم زن باردار می شود و…
خوب، آیا حاتمی کیا در بیان این موارد موفق نبوده است؟ آیا غیر از این است که ما انتظار داشتیم حاتمی کیا یهو به عمق قضیه نفوذ کند و یک فیلم تلخ و کوبنده و دراماتیک بسازد و مسلماً فیلم دعوت با بازیگران خوش تیپ و گوشه های طنز خود چنین فیلمی نبوده است؟ اتفاقاً به نظر من دعوت در عین مفرح بودن بسیار جدی و تفکر برانگیز است. بنابراین همانطور که گفتم دعوت فیلم بدی نیست، بلکه فیلمیست برای تمام اقشار جامعه.
